Marcel ter Lingen: "De mens maakt het verschil."

Tien jaar geleden begon Moed Management met een plan maar ook in mijn beleving als een zoektocht. Geen dichtgetimmerde methode, maar een verlangen. Een verlangen om mensen dichter bij zichzelf te brengen. Om organisaties menselijker te maken. Om verbinding boven systeem te zetten.

Voor mij kreeg dat verlangen betekenis in de samenwerking met Monique, Kiki en Pons Jan. In de manier waarop zij ruimte maken voor het echte gesprek. In hoe zij blijven doorvragen waar anderen stoppen. En in hoe zij onze consultants helpen om niet alleen beter te worden in hun vak, maar vooral dichter bij zichzelf te komen. Hun rol in de persoonlijke ontwikkeling van onze mensen is groot geweest, en is dat nog steeds.

Als ik terugkijk, zie ik vooral ontmoetingen. Gesprekken waarin het stil werd. Momenten waarop iemand zei: “Dit gaat eigenlijk niet over mijn werk, dit gaat over wie ik ben.” Gesprekken die iets in beweging zetten dat niet meer teruggaat naar hoe het was. Dáár begon het voor mij altijd. En als ik vooruitkijk en ik mezelf de vraag stel: “wat wil ik doorgeven voor de komende tien jaar?”, dan is dat voor mij deze kernzin: De mens maakt het verschil.

In een tijd waarin kunstmatige intelligentie zich razendsnel ontwikkelt, is dat misschien een bijna te eenvoudige uitspraak. AI schrijft, analyseert, optimaliseert. Technologie versterkt de “makende mens”. En dat is een enorme kans. Ik zie AI niet als bedreiging, maar als versneller, als hulpmiddel, als versterker van ons kunnen. Maar technologie kan in mijn ogen iets niet wat mensen wél kunnen. Ze kan niet spelen. Ze kan geen echte betekenis geven. Maar bovenal kan ze niet vanuit kwetsbaarheid verbinden.

Daarom geloof ik dat de toekomst vraagt om de “spelende mens”. De homo ludens, een begrip van cultuurhistoricus Johan Huizinga, beschrijft de spelende mens. Niet spelend in de zin van vrijblijvendheid, maar spelend als uitdrukking van creativiteit, verbeelding en vrijheid. De mens die durft te ontdekken. Die nieuwe perspectieven verkent. Die ruimte maakt voor experiment. Die betekenis geeft aan wat hij doet. Daar zou ik nog aan willen toevoegen “de invoelende mens”. De mens die niet alleen denkt en doet, maar ook voelt. Die de ander werkelijk ziet. Dan maakt de mens het verschil…..

In mijn werk zie ik hoe jongvolwassenen vandaag de arbeidsmarkt betreden. Talentvol. Slim. Digitaal vaardig. Maar ook zoekend. Zoekend naar richting. Naar identiteit. Naar een plek waar ze niet alleen presteren, maar ook zichzelf kunnen zijn. Mijn hart ligt bij jongvolwassenen die nog de ruimte hebben om te kiezen en te ontdekken wie ze werkelijk zijn. Wat wil ik hen doorgeven? Dat ontwikkeling niet begint bij vaardigheden. Niet bij competenties. Niet bij carrièreplanning. Ontwikkeling begint bij zelfkennis.

Wie ben ik? Wat drijft mij? Waar word ik werkelijk blij van? Waar zit mijn schaduw? Wat heb ik te leren accepteren in mezelf? Zonder zelfacceptatie wordt ontwikkeling een gevecht. Met jezelf, met verwachtingen, met beelden van succes die niet van jou zijn. Maar wanneer je jezelf kent en accepteert, ontstaat vrijheid. Dan kun je bewust kiezen wat je wilt ontwikkelen. 

Voor mij is verbinden altijd de drijfveer geweest. Verbinden van mensen met zichzelf. Van mensen met elkaar. Van organisaties met hun bedoeling. Verbinden vraagt moed. Moed om eerlijk te kijken. Moed om te vertragen. Moed om niet meteen naar oplossingen te grijpen.

Juist daarom werken wij al jaren samen met Moed Management op het vlak van talentontwikkeling en organisatieontwikkeling. In de samenwerking met Kiki, Pons Jan en Monique zie ik telkens weer wat er gebeurt wanneer ontwikkeling niet begint bij structuur of instrumenten, maar bij de mens zelf. Wanneer jonge professionals én ervaren leiders de ruimte krijgen om stil te staan bij wie ze zijn, wat hen drijft en hoe zij zich willen verhouden tot hun omgeving. Het zijn trajecten waarin niet alleen vaardigheden groeien, maar mensen steviger in zichzelf komen te staan. En dat werkt door in teams, in cultuur en in resultaten.

De mens maakt juist in de toekomst ook het verschil…..

Aan het netwerk van Moed Management wil ik daarom dit meegeven:

Investeer in de mens achter de professional.Geef jonge mensen ruimte om te ontdekken wie ze zijn.Gebruik technologie als hulpmiddel, maar verlies de mens niet uit het oog.

Als we dat doen, dan geloof ik dat de komende tien jaar niet alleen technologische vooruitgang brengen, maar ook menselijke verdieping. En daar wil ik mij voor blijven inzetten. Want uiteindelijk, hoe intelligent onze systemen ook worden, de mens maakt het verschil.