Kiki: "Liefde voor het leven"

Wat geef jij door? 

Wat een mooie en bijzondere vraag van Monique bij ‘ons’ tienjarig bestaan van Moed. Want zo voelt het omdat we al die tijd al intensief samenwerken.

Liefde voor het leven geef ik door….. en hoe constante veranderingen in mijn leven een kracht werd.

In 1967 werd ik geboren in Tilburg, in hetzelfde jaar als mijn lieve vriendin en businesspartner Monique van Moed Management. 

In mijn leven tot nu was verandering een constante factor, op mijn derde verhuisden we naar Sittard. Dat was de eerste grote verandering en wonderwel kon ik daar toen niet zo goed mee omgaan. Boos peutergedrag tot gevolg, krassen maken op het nieuwe parket, geld kapot scheuren in het toilet en in paniek raken toen mijn moeder me ‘achterliet’ bij de Engelse crèche in de wijk, bij leidsters die ik niet kon verstaan.

De verandering verhuizen van Brabant naar Limburg was voor heel ons gezin best wel groot. Lagere school en middelbare school vroeg ook om verandering (brugklas mavo en vervolg op de Havo). Mijn grootste hobby was dansen en toneelspelen en ik leerde mijn verlegenheid, ja echt waar, te overwinnen op het podium. Ik leerde me beter aan te passen en om te gaan met veranderingen. Ik startte in die tijd met veranderingen te zien als iedere keer weer op een nieuw avontuur gaan.Op mijn 18e ging ik studeren in Tilburg aan de lerarenopleiding, wat een heerlijke tijd, een nieuw avontuur en het begin van mijn nog grotere liefde voor het leven. In mijn eentje met de trein naar Italië, vrienden bezoeken, theaterworkshops volgen in de grotten van Carrara, dansen tot diep in de nacht, nieuwe vrienden ontmoeten en heel veel voeding voor mijn sociale batterij. 

Aan het einde van mijn  studie ging ik terug naar het zuiden want de liefde voor het leven resulteerde er bijna in dat ik 6 jaar voor niets had gestudeerd. In die tijd werd mijn vader ontslagen bij Philips, een heftige verandering voor hem en ons gezin die ik van dichtbij mee maakte. Mijn drang naar mensen helpen om te gaan met veranderingen ontstond in die periode. 

Ik leef sindsdien altijd vol, sta altijd aan voor sociale activiteiten en stort me graag in het avontuur. Mijn sociale batterij is altijd vol en wordt goed geladen en dat heb ik nodig.

Tegenslag? Natuurlijk meer dan genoeg. 

Vanaf mijn 26e leef ik met een zeldzame verborgen ziekte waar ik niet graag over praat. Op mijn 26e bleek ik een rare tic te hebben, na een zware operatie ging mijn hand schokken en verkrampen. Uiteindelijk ging ook mijn arm meedoen en had ik veel van deze gekke aanvallen waarbij mijn arm omhoog gaat en mijn hand verkrampt. Niemand wist wat het was, geen neuroloog, neuropsycholoog of alternatieve genezers die ik bezocht. Het duurde 7 jaar voordat de oorzaak werd gevonden. Het heet paraxysmale dystonie en er is niets aan te doen. Regelmatig heb ik sindsdien meerdere van deze aanvallen per maand en intussen horen ze al 31 bij mijn leven. Soms baal ik ervan als mensen de aanvallen voor de eerste keer zien, vaak vragen ze dan naar de oorzaak. Maar er is niet altijd een aanleiding, of zoals ik altijd zeg ‘ze komen soms op een zonnige zomerdag uit de lucht gevallen’. Dat helpt mij te relativeren en me niet schuldig te voelen.

Relativeren is mijn toverkracht én altijd doorgaan ook al val je. En gevallen ben ik letterlijk en figuurlijk vaak genoeg in het leven. Twee scheidingen, mijn ziekte, huidkanker, operaties, verlies van dierbaren, faillissement van werkgever, verkeerde partnerkeuzes, afstand door mijn zoon maar ook letterlijk vallen. Of zoals Monique altijd zegt Kiek is mijn brokkenpiloot. 

Maar wel eentje met een goed gevulde rugzak vol levenservaring. Levenservaring die ik functioneel deel in coaching en training en die maken dat ik bij elk thema wel een persoonlijke ervaring kan toevoegen. Erg fijn en het zorgt voor verbinding en herkenning. 

Ik gebruik die ervaringen om anderen te leren het leven weer lief te hebben en dat wat op je afkomt ten volle te omarmen. In iedere deuk in het leven ligt immers weer een les. 

Als je maar reflecteert en wilt groeien dan is het leven zoveel mooier. Moed hebben om het leven ten volle aan te gaan dat is nodig om te groeien als mens in goede maar vooral ook in slechte tijden. Zie veranderingen als een constante factor die bij het leven hoort. 

En vier kleine successen net zo als de grote, haal de lessons learned eruit en blijf groeien.

Ik geniet van het leven, ten volle

Ik geniet enorm van de mooie projecten die we met Moed Management doen voor onze klanten en deelnemers aan coaching en training. Van de resultaten klein en groot bij mensen die zo moedig zijn om een stap te zetten in hun persoonlijke ontwikkeling en die ons meenemen in hun reis.

Ik leer iedere dag van Monique haar positivisme, dat relativeert iedere keer weer.

Ik gun iedereen liefde voor het leven……. 

Liefs van levenskunstenares Kiki, trainer en coach bij Moed Management